Jakko M. Jakszyk - płyty
Jakko M. Jakszyk
Czasem pisany bez M. Rocznik 1958. Prawdziwe nazwisko Curran. Nigdy nie poznał biologicznego ojca. Matkę spotkał już jako dorosły facet. Polskie nazwisko zawdzięcza Polakowi, który go adoptował. Dzieciństwa swojego nie wspomina dobrze, szczególnie że przybrany ojciec w pewnym momencie po prostu wyrzucił go z domu.
Lubię Jakszyka.
Nie dlatego, że miał trudne dzieciństwo. Nie dlatego, że już jako nastolatek podpinał się pod różne zespoły wykonujące bardzo różną muzykę. Chłopak chciał grać. I długo szukał. Bardzo długo.
Moim zdaniem – było warto.
Dla mnie historia Jakko Jakszyka zaczyna się, gdy dołączył jako gitarzysta, basista i wokalista do koncertowego zespołu 21st Century Schizoid Band wykonującego kompozycje spod znaku Karmazynowego Króla. Słuchałem tych koncertowych nagrań. Podobały mi się. Jakko był w tym zespole jedynym, który nigdy wcześniej nie zagrał w King Crimson.
Teraz jest podstawowym wokalistą King Crimson.
Niektórzy mówią, że najsłabszym. Niektórzy, że wręcz przeciwnie. A prawda, jak zwykle, i tak dalej. W King Crimson głosów było kilka. Obecnie na koncertach Jakko zastępuje wszystkie. Do jednych mu bliżej, do innych dalej. I chyba nie ma w tym niczego zaskakującego.
A o solowych produkcjach Jakszyka porozmawiamy sobie za chwilę.
Dyskografia solowa (lub prawie)
- Silesia (1982)
- We Never Had It So Good Musidisc (with Tom Robinson) (1990)
- Mustard Gas and Roses (1994)
- Are My Ears on Wrong? (1995)
- The Road to Ballina (1997)
- The Bruised Romantic Glee Club (2006)
- Waves Sweep the Sand (2009)
- A Scarcity of Miracles – A King Crimson ProjeKct (with Robert Fripp & Mel Collins) (2011)
- Secrets & Lies (2020)
Jakszyk Jakko M.
Domyślna treść artykułu.
W każdym nowo utworzonym artykule pokaże się wpisany tutaj tekst. Wpisz więc tutaj domyślną treść nowego artykułu lub instrukcję dodawania nowego artykułu dla swojego klienta.