The Searchers – płyty
The Searchers
Nie wiem, czy wystarczy mi czasu, aby pochylić się nad płytami The Searchers. Mam nadzieję, że tak, bo to zespół ważny.
Cóż, miałem, jako bardzo młody człowiek, kompletnego fioła na punkcie The Beatles. Nagrywałem wszystko, co wchodziło pod rękę, nawet po kilka razy to samo, żeby gdzieś na taśmie zawsze pojawiała się niespodziewanie ich piosenka. Beatlesi byli wielcy, jedyni, niepowtarzalni...
Zupełnie nie pamiętam, gdzie i kiedy usłyszałem piosenkę zespołu The Searchers. Wiem, że mnie wysztywniło. No owszem, według mojej skromnej wiedzy, kilka zespołów próbowało kopiować brzmienie moich ukochanych Beatlesów, ale ten brzmiał niemal identycznie!
Dzisiaj wiem, że owo "niemal identycznie" wynikało z fatalnego odbioru starego radia, ale uderzyło mnie też coś innego. Okazało się, że The Searchers nie kopiowali, ale działali równolegle.
W ten oto sposób zaczęły do mnie docierać strzępy informacji o całej brytyjskiej inwazji, która zaczęła się wiele lat przed dniem moich narodzin. A ja zacząłem poszukiwania.
Stwierdziłem ponad wszelką wątpliwość, że The Searchers dosłownie deptali Beatlesom po piętach. Trudno ocenić, co poszło nie tak, co zadecydowało, że to The Beatles stali się Wielką Czwórką z Liverpoolu. Żeby nie było wątpliwości, The Searchers wywodzili się z tego samego miasta. Oba zespoły występowaly w lokalnych klubach, w tym w legendarnym już The Cavern Club. Oba zespoły miały kontrakt w innym słynnym klubie Star-Club w niemieckim Hamburgu. Oba zespoły wydały debiutanckie longplaye w 1963 roku. Na obu tych płytach pojawiała się piosenka Twist And Shout. Na pierwszej płycie The Searchers była też piosenka Money (That's What I Want), którą Beatlesi nagrali na swój drugi longplay wydany zresztą także w roku 1963.
Pierwsza płyta The Searchers nosiła tytuł Meet The Searchers. Druga płyta Beatlesów nazywała się dość podobnie, bo With The Beatles, ale za to druga ich płyta na rynku amerykańskim była już zatytułowana Meet The Beatles. No i The Searchers byli drugim, po Beatlesach, angielskim zespołem, który wprowadził piosenkę w swoim wykonaniu na amerykańskie listy przebojów.
I można bawić się tak dość długo, analizując daty, koncerty oraz single. Z biegiem czasu jednak The Searchers zostali w tyle. Można to zrzucać na przykład na roszady personalne, ale przecież Beatlesi też nie byli monolitem od samego początku. Raczej zaważyły chyba zdolności kompozytorskie. Oba zespoły, na początku kariery, w dużej mierze bazowały na coverach, ale z czasem Beatlesi skupili się na własnych kompozycjach, podczas gdy Searchersi mieli z tym kłopoty. Owszem, komponowali dużo, ale niemal zawsze bardziej popularne stawały się ich interpretacje już znanych przebojów.
Beatlesi pchnęli muzykę na nowe tory. The Searchers, chociaż funkcjonowali o wiele dłużej, pozostali na bocznicy.
Czasem warto wsiąść do starego wagonu, poczuć jego zapach, wsłuchać się w echo stukotu kół sprzed lat. Czasem warto po prostu się zatrzymać. Ale po chwili trzeba zarzucić na ramię plecak i, nawet nie czekając na pociąg, ruszyć torami przed siebie.
Jak na ironię Searchers znaczy poszukiwacze. Ale nazwa zespołu wywodzi się od starego westernu z Johnem Waynem w roli głównej.
Dyskografia
(wydania brytyjskie):
- Meet The Searchers (1963)
- Sugar and Spice (1963)
- It's the Searchers (1964)
- Sounds Like Searchers (1965)
- Take Me for What I'm Worth (1965)
- Second Take (1972)
- Searchers (1979)
- Play for Today (1981)
- Hungry Hearts (1988)
Live:
(wydanie niemieckie)
- Sweets For My Sweet – The Searchers At The Star-Club Hamburg (1963)
Searchers, The
Domyślna treść artykułu.
W każdym nowo utworzonym artykule pokaże się wpisany tutaj tekst. Wpisz więc tutaj domyślną treść nowego artykułu lub instrukcję dodawania nowego artykułu dla swojego klienta.