Perfect - płyty

Perfect

Cholernie nietrafiona nazwa w dobie internetu, ale kto z nas przewidział internet w 1980 roku? Tym bardziej, że podwaliny Perfectu sięgają bodaj roku 1977.

To nieprawda, że to Zbigniew Hołdys powołał Perfect do życia. Ale prawda, że dał mu życie drugie. Z zespołu grającego do kotleta i akompaniującemu różnym wokalistkom (w tym Barbarze Trzetrzelewskiej w okresie, kiedy jeszcze nie była Basią), wykreował zbuntowaną kapelę rockową, kapelę będącą zdecydowanie głosem pokolenia. Nawet jeżeli ten głos wynikał z zimnej kalkulacji.

W żadną zimną kalkulację wierzyć nie chciałem. Kiedy usłyszałem pierwsze potrącenia strun gitary w Nie płacz Ewka, zakochałem się niemal bezkrytycznie. I pomyśleć, że Hołdys wstydził się tej Ewki i wcale nie chciał jej nagrywać...

Tak, zdecydowanie Perfect na długo stał się moim ulubionym zespołem z nurtu Muzyki Młodej Generacji. Jego energia, teksty, całe brzmienie było czymś całkowicie dla mnie nowym i porywającym. Stawiałem wtedy Perfect wyżej niż Maanam. Muzyka Exodusu jeszcze mnie nie przekonywała. Do SBB zdecydowanie nie dorosłem. Budka Suflera z Romualdem Czystawem zamiast Krzysztofa Cugowskiego na wokalu była wspaniała, ale trochę straciła zęby. W Kombi czegoś mi brakowało (i brakuje do dzisiaj).

A Perfect miał to coś, co musiało prędzej czy później doprowadzić do Autobiografii.

Rozwiązanie zespołu przez – wtedy już niekwestionowanego lidera – Zbigniewa Hołdysa dokładnie u szczytu sławy, zszokowało nie tylko mnie. Do dzisiaj zresztą, moim skromnym zdaniem, nie wyjaśnił tego w sposób przekonujący. Nigdy zresztą później nie był już takim Hołdysem, tym Hołdysem z Perfectu.

Obiektywnie, dla obiorców, motywy nie są ważne. Ważny był brak muzyki. A kiedy już Perfect się odrodził bez Hołdysa, czasy się zmieniły, ciut dorosłem, mniej miałem czasu na słuchanie, jeszcze mniej na przeżywanie. Tym bardziej, że o młodzieńczych fascynacjach w pewnym wieku zaczyna się zapominać. Pozostaje nostalgia. 
Więc oczywiście kupiłem wszystkie kolejne płyty. Ale żadna już nie była tak ważna, jak te pierwsze trzy, a zwłaszcza debiut zwany, ze względu na kolor okładki, Białym albumem. 

Jest rok 2026. Perfect gra nadal. A właściwie to grają dwa Perfecty (jeden z dopiskiem Gold). W żadnym nie ma Hołdysa. W żadnym nie ma już wokalisty Grzegorza Markowskiego będącego przez całe lata twarzą grupy. W obu są miedzy innymi różni dawni muzycy kolejnych składów zespołu, chociaż z tego pierwszego okresu już dużej części nie ma wśród nas. Perfect trwa. Nawet na festiwalu w Opolu w 2026 roku był koncert zatytułowany Autobiografia, nawiązując w ten sposób do najsłynniejszego przeboju. Obejrzałem tylko fragment. Poczułem się jak własna babcia oglądająca kolejne festiwale eksploatujące idoli sprzed lat. I zrobiło mi się jakoś tak... autobiograficznie.

Jak to było... ze sceny zejść niepokonanym...?

Dyskografia
Albumy studyjne:

• 1981  Perfect
• 1982  UNU 
• 1994  Jestem
• 1997  Geny
• 1999  Śmigło
• 2004  Schody
• 2010  XXX
• 2014  DaDaDam
• 2016  Muzyka
• 2020  Głos (pożegnalny singel wydany w formie limitowanego albumu CD)

Live:

• 1983  Live
• 1987  Live April 1’1987
• 1994  Katowice Spodek Live ’94
• 1998  Suwałki Live ’98
• 1999  Twoja Era Muzyki
• 2001  Live 2001
• 2007  Trójka Live
• 2009  Z Archiwum Polskiego Radia, Vol. 20 (2009)

Kompilacje:

• 1989  1981-1989
• 1991  1977-1991
• 1993  1971-1991 Historie Nieznane
• 1995  Ballady
• 1998  Gold
• 1998  Złote Przeboje
• 1999  Platynowa kolekcja: Złote przeboje
• 2000  Solidex
• 2002  Symfonicznie
• 2004  Perfect dla Polpharmy
• 2007  Symfonicznie – Platinum
• 2015  Bursztynowa kolekcja Empik: The Very Best of Perfect
• 2016  The Greatest Hits

Domyślna treść artykułu.

W każdym nowo utworzonym artykule pokaże się wpisany tutaj tekst. Wpisz więc tutaj domyślną treść nowego artykułu lub instrukcję dodawania nowego artykułu dla swojego klienta.

Pamiętnik muzyczny