Ray Charles  płyty

Ray Charles - Ray Charles

(albo: Hallelujah, I Love Her So)

 

1957 / 1962

Ani jedna piosenka nie została nagrana specjalnie na potrzeby tej płyty. I w ten sposób powstał niepowtarzalny klasyk wymykający się wszelkim klasyfikacjom. W 1957 roku Ray Charles był na początku swojej artystycznej drogi, a już zyskał sobie pseudonim The Genius, za którym nie przepadał, ale po latach przestał z nim walczyć. Był na początku swojej drogi, a pierwsze trzy miejsca list przebojów okupowały jego piosenki. Potem powtórzyli to jedynie Beatlesi.


Kilka dni temu wróciłem do płyty, która powstała niecałe 30 lat temu. Zachwycałem się, że z okazji 25 lecia została odświeżona, dokładnie zremasterowana, poskładana od nowa i znów brzmi świeżo. Płyta z 1997 roku. A ten pełnometrażowy debiut Raya Charlesa ukazał się jeszcze 40 lat wcześniej. I, cholera, nie potrzebuje odświeżenia. I dlatego Ray Charles był geniuszem. Między innymi.


Posłuchajcie, jak to wszystko brzmi. Jak bardzo współcześnie, jak niesamowicie aktualnie i... naturalnie. I mówię tu zarówno o aranżacjach, o partiach fortepianu jak i – a może przede wszystkim – śpiewie. 
Ray Charles tworzył piosenki, które stawały się klasykami nim jeszcze trafiły na płytę. 


Ten albumowy debiut, który sam w sobie jest niczym wzorzec z Sèvres, to tak naprawdę tylko zbiór singli nagranych i wydanych w latach 1953-57. I to ze stronami B, czyli teoretycznie tymi gorszymi, przeznaczonymi do odstrzału na jarmarcznej strzelnicy.

Tylko..., że na tej płycie nie ma słabych punktów. Już w chwili wydania została uznana za olbyrzmie osiągnięcie w muzyce rozrywkowej, bowiem całkowicie naturalnie łączyła kilka gatunków muzycznych, które chwilę wcześniej wydawały się nie do połączenia. Na dodatek jest to połączenie kompletnie bezbolesne, wręcz organiczne. 

Dzisiaj, gdy wszyscy jesteśmy przyzwyczajeni do tych brzmień, aż trudno zrozumieć, jak wielkim krokiem naprzód była ta płyta. Cóż, bez pierwszych singli Raya Charlesa nie byłoby buntowniczego Elvisa Presleya. Oczywiście to nie do końca prawda, ale coś jest na rzeczy. Posłuchajcie I Got a Woman...


Ta debiutancka płyta Raya Charlesa błyskawicznie stała się klasykiem do tego stopnia, że kilka lat później, w 1962 roku, została wznowiona bez jakichkolwiek zmian i doróbek, jako składanka najlepszych singli pod tytułem Hallelujah I Love Her So. Obie wersje różnią się jedynie zdjęciami na okładkach. Ale też rzeczywiście, kiedy odpali się tę płytę, to przecież każda, no dobra – prawie każda – piosenka to klasyk. I w tym „prawie” jest ukryta jedna perełka. Może dzisiaj tak bardzo błyszczy, bo przez te blisko 70 lat nie została zgrana? Ponoć była za mało przebojowa. Ale dzisiaj warto ją odkurzyć, posłuchać i poczuć. Jest bowiem bezkreśnie piękna. To Losing Hand. Koniecznie posłuchajcie. Dwadzieścia lat później tak swoje ballady będzie dla Dire Straits komponował Mark Knopfler. To gadające pianino, ta cudowna gitara i głos opowiadający o pokerowej rozgrywce...

Brylant po prostu.


Ja wiem, że już mało kto włącza dzisiaj tak starą płytę. Raczej sięga się po składanki typu Greatest Hits. No tak, ale na nich nie ma Losing Hand. Prawdopodobnie na żadnej z tych kompilacji, po fantastycznie ponadczasowej Hallelujah, I Love Her So nie następuje rozbrajająco bezpretensjonalna Mess Around.
To trzeba usłyszeć. Chociaż raz. Potem niech sobie lecą te największe przeboje. Wspomnienie zostanie, niczym wyblakła fotografia z pierwszych kolonii kilka kilometrów od rodzinnego miasta.
Takie obrazy są na zawsze. Nieuświadomione wracają niespodziewanie. Ale są. I dlatego są bezcenne.


1. Ain’t That Love 2:51

   (Ray Charles)

2. Drown in My Own Tears 3:21

   (Henry Glover)

3. Come Back Baby 3:06

   (Ray Charles)

4. Sinner’s Prayer 3:24

   (Lloyd Glenn/Lowell Fulson)

5. Funny (But I Still Love You) 3:15

   (Ray Charles)

6. Losing Hand 3:14

   (Charles E. Calhoun)

7. A Fool for You 3:03

   (Ray Charles)

8. Hallelujah, I Love Her So 2:35

   (Ray Charles)

9. Mess Around 2:42

   (Ahmet Ertegün)

10. This Little Girl of Mine 2:33

   (Ray Charles)

11. Mary Ann 2:48

   (Ray Charles)

12. Greenbacks 2:52

   (Renald Richard)

13. Don’t You Know 2:57

   (Ray Charles)

14. I Got a Woman 2:54

   (Ray Charles/Renald Richard)


Wykonawcy:
Ray Charles – vocals, piano;
The Ray Charles Orchestra.


15 stycznia 2026

Ray Charles - Ray Charles

Domyślna treść artykułu.


W każdym nowo utworzonym artykule pokaże się wpisany tutaj tekst. Wpisz więc tutaj domyślną treść nowego artykułu lub instrukcję dodawania nowego artykułu dla swojego klienta.