Zagrał Diving Duck Blues i zobaczyłem okładkę House of the Blues, płyty nagranej przez Johna Lee Hookera w 1960 roku. To jedna z najlepszych okładek bluesowych. Moim zdaniem. Kiedyś pisałem, że jestem wzrokowcem. Lubię, gdy płyta do mnie mówi. Także obrazem. A ten obraz ma w sobie całą muzykę.
Diving Duck Blues jest nieco zwodniczy, bo nie tak brzmi cała płyta TajMo, sygnowana skrótem przydomków Taj Mahal i Keb' Mo'. Nauczyciel i uczeń. Mentor i żółtodziób. Chociaż różnica wieku duża nie jest: Taj Mahal rocznik 1942; Keb' Mo' rocznik 1951. Dzisiaj obaj już zasługują na miano legendarnych muzyków, chociaż jest to określenie tak nadużywane, że i niewiele znaczące.
W każdym razie panowie grają razem od pewnego czasu, ale, ze względu na różnego rodzaju kruczki prawne, ich oficjalna współpraca nie była możliwa. Aż do teraz.
Dziwnie to brzmi, ale TajMo to... debiut.
Pracowali nad nim dwa lata. Zaprosili cały tłum wspaniałych gości. I dali nam płytę niezwykłą. Prawie każdy utwór to blues w innym wydaniu. Właściwie wygląda to tak, jakby Taj Mahal, jak zwykle, robił sobie klasyczne wycieczki po różnych gatunkach muzycznych, a Keb' Mo' spinał to bluesowym sznytem. Takie artystyczne cerowanie wawelskich arrasów.
Wyrzućcie All Around the World i będziecie mieli płytę genialnie ponadczasową. Ten jeden utwór, pojawiający się już jako trzeci na płycie, tanecznym rytmem i nieco plastikową perkusją psuje nastrój.
Ale już kolejny Om Sweet Om, zaśpiewany z gościnnym udziałem wspaniałej Lizz Wright, to perła wśród pereł, to powrót na dobrze znany trakt, na drogę do domu. Cudo!
I dalej już jest świetnie. Nawet sześciominutowy Soul w stylu calypso, zaaranżowany kunsztownie, ubrany w złociste dęciaki, przechodzi całkowicie bezboleśnie. Ba, śmiem twierdzić, że bez niego płyta byłaby niepełna.
Trzeba umieć w odpowiednim momencie powywijać bongosami.
To jedna z takich płyt, na które się czekało, które chce się mieć, do których się wraca. To taka płyta, co to dobrze brzmi w samotności i buduje tło do rozmów w większym gronie. To muzyka na każdą porę dnia, do kawy i do drinka z palemką. Ma w sobie klasyczny smutek i kpinę kina Blues Brothers.
Ta płyta to historia muzyki w pigułce. Od stworzenia bawełny do stworzenia Rolling Stonesów. Stworzona przez debiutantów z TajMo.
1. Don't Leave Me Here 5:01
(Taj Mahal, Kevin R. Moore, Gary Nicholson)
2. She Knows How to Rock Me 2:40
(Willie Perryman)
3. All Around the World 3:22
(Chic Street Man, Kevin R. Moore)
4. Om Sweet Om 3:35
(Om Johari, Kevin R. Moore, John Lewis Parker)
5. Shake Me in Your Arms 5:58
(Billy Nichols)
6. That's Who I Am 4:17
(Al Anderson, Kevin R. Moore, Leslie Satcher)
7. Diving Duck Blues 4:28
(John Estes)
8. Squeeze Box 3:16
(Pete Townshend)
9. Ain't Nobody Talkin' 4:00
(John Caldwell, Kevin R. Moore)
10. Soul 6:01
(Taj Mahal, Kevin R. Moore)
11. Waiting on the World to Change 2:42
(John Mayer)
Skład:
Taj Mahal – vocals, acoustic guitar, ukulele, banjo;
Keb’ Mo’ – vocals, guitars, bass, keys, percussion;
Thaddeus Witherspoon – drums (1, 10);
Michael B. Hicks – keys (1, 3, 6, 8, 10);
Phillip Moore – bass (1, 10);
Billy Branch – harmonica: (1);
Sam Levine – flute, tenor sax,(1, 3);
Keith Everette – trumpet (1, 3);
Roger Bissell – trombone (1, 3);
Marcus Finnie – drums (2);
Eric Ramey – bass (2, 5);
Chester Thompson – drums ( 3, 4);
Tommy Sims – bass (3, 6, 8);
Colin Linden – mandolin (3, 6, 8);
Phillip Hughley – electric guitar (3, 10);
Sheila E. – percussion (3, 8, 10);
Crystal Taliefero – percussion (3, 4, 10);
Sharon Cho – backing vocals;
Nduka Onwuzuruigbo – backing vocals;
Sidney Rudder – backing vocals;
Dain Ussery – backing vocals;
Michael B. Hicks – backing vocals;
Robbie Brooks Moore – backing vocals;
Stephanie Bentley – backing vocals;
Meg Manning – backing vocals;
Joe Wlash – electric guitar (4, 5, 8);
Lizz Wright – vocal (4);
Phil Madeira – keys (4, 5, 9), accordion (8);
Lee Oskar – harmonica (4);
Marcus Finnie – drums (5);
Jovan Quallo – sax (5, 6, 9, 10);
Roland Barber – trombone (5, 6, 9, 10);
Quentin Ware – trumpet (5, 6, 9, 10);
Jeff Taylor – accordion (8);
Nestor Torres – flute (10);
Bonnie Raitt – vocal (11).
Taj Mahal & Keb' Mo' - TajMo
Domyślna treść artykułu.
W każdym nowo utworzonym artykule pokaże się wpisany tutaj tekst. Wpisz więc tutaj domyślną treść nowego artykułu lub instrukcję dodawania nowego artykułu dla swojego klienta.