Ależ to było rozczarowanie. Znałem już większość późniejszych płyt Moody Blues, ale tej Tomek Beksiński albo nie prezentował w swojej audycji, albo ja przegapiłem. Wreszcie gdzieś dorwałem półlegalną kasetę w jakimś radomskim sklepie. A potem ją włączyłem.
To rozczarowanie było porównywalne jedynie ze smakiem pańskiej skórki zjedzonej po 40 latach, gdy znów pojawiła się 1 listopada na cmentarnych straganach na fali jakiejś wyrafinowanej nostalgii.
Długo, bardzo długo trwało zanim, bez pierwotnego rozczarowania, potrafiłem wrócić do tych nagrań. Są one tak bardzo inne niż wszystko, co później sygnował Moody Blues, że aż trudne do zaakceptowania.
Ale... nie to jest najgorsze. Wcale nie to.
Bo ta płyta obiektywnie nie jest zła. Wtedy ukazywały się tysiące gorszych. Jest więc taka, jak wiele innych w tamtych latach, chociaż słychać w niej ogromną pasję, słychać straceńczą miłość do muzyki i podskórną determinację "teraz albo nigdy".
Ale, jak napisałem, najgorsze jest coś innego, coś, co słychać już na oryginalnej wersji płyty, ale wyłazi z niej, jak jakiś potwór, ze wznowień uzupełnionych bonusami.
Po prostu słychać, że firma płytowa kompletnie nie wierzyła w Moody Blues. Decydenci zdecydowali się wypuścić album, bo zespół dobrze sprzedawał koncerty, więc można było liczyć na jako taki zwrot nakładów. Wiadomo, publiczność rozgrzana występem na żywo chętnie kupi płytę. Nawet jeżeli jest wyprodukowana tak sobie.
A ta jest wyprodukowana fatalnie.
Perfidia i premedytacja, chyba to najdelikatniejsze z określeń cisnących się do głowy. Bo co powiedzieć o płycie, na której największy przebój Go Now! jest specjalnie przyspieszony, żeby trwał krócej? Ręce opadają. Trzeba było 50 lat, żeby ukazała się oryginalna, poprawiona wersja tej piosenki.
Ten debiut mógł być kompletnie inny. Jest zlepkiem kilkunastu koncertowych hitów różnych kompozytorów, bo znane tytuły się sprzedają. A wystarczy spojrzeć na listę kompozycji rozszerzonego wydania. Dwaj genialni kompozytorzy Denny Laine i Mike Pinder mieli szansę stać się duetem jak John Lennon i Paul McCartney, jak Mick Jagger i Keith Richards. Byli cholernie płodni, ich piosenki miały niesamowity potencjał.
Zabrakło wsparcia ludzi, którym za to wsparcie się płaci.
Cholera mnie bierze na całe rzesze wydawców traktujących twórców jak natrętnych petentów. Te rzesze zapominają, że bez twórców byliby wśród rzesz bezrobotnych. Jak w Seksmisji: „popieprzone to wszystko, lampa w podłodze”.
A najbardziej popieprzona w tym wszystkim jest szczęśliwa pointa. Bo już niedługo później zreformowany Moody Blues stał się tym, czym się stał, a Denny Laine stał się połową duetu Paul McCartney / Denny Laine odpowiedzialnym za płyty ukazujące się pod skrzydłami zespołu Wings.
Jeszcze jeden znamienny szczegół.
Amerykanie oczywiście wydali swoją własną wersję płyty, zmieniając nie tylko kolejność, nie tylko wymieniając prawie połowę piosenek, ale jeszcze nadając części z nich przez pomyłkę swoje tytuły. To chyba najlepiej potwierdza moją tezę, że Moody Blues był zespołem skazanym przez firmę na zapomnienie.
Na szczęście to nie było ostatnie słowo skazanego.
UK version
Side one
1. I'll Go Crazy 2:13
(James Brown)
2. Something You Got 2:49
(Chris Kenner)
3. Go Now! 3:14
(Larry Banks, Milton Bennett)
4. Can't Nobody Love You 4:06
(James Mitchell)
5. I Don't Mind 3:26
(James Brown)
6. I've Got a Dream 2:50
(Jeff Barry, Ellie Greenwich)
Side two
1. Let Me Go 3:14
(Denny Laine, Mike Pinder)
2. Stop 2:05
(Denny Laine, Mike Pinder)
3. Thank You Baby 2:30
(Denny Laine, Mike Pinder)
4. It Ain't Necessarily So 3:21
(George Gershwin, Ira Gershwin)
5. True Story 1:46
(Denny Laine, Mike Pinder)
6. Bye Bye Bird 2:49
(Sonny Boy Williamson II, Willie Dixon)
American and Canadian version (Go Now: The Moody Blues #1)
Side one
1. I'll Go Crazy 2:08
(James Brown)
2. And My Baby's Gone 2:15
(Denny Laine, Mike Pinder)
3. Go Now! 3:10
(Larry Banks, Milton Bennett)
4. It's Easy Child 3:10
(Kay Bennett, Sue Sandler, Gene Redd)
5. Can't Nobody Love You 4:00
(James Mitchell)
6. I've Got a Dream 2:50
(Jeff Barry, Ellie Greenwich)
Side two
1. Let Me Go 3:08
(Denny Laine, Mike Pinder)
2. I Don't Want to Go On Without You 2:45
(Bert Berns, Jerry Wexler)
3. True Story 1:40
(Denny Laine, Mike Pinder)
4. It Ain't Necessarily So 2:47
(George Gershwin, Ira Gershwin)
5. Bye Bye Bird 2:50
(Sonny Boy Williamson II, Willie Dixon)
6. From the Bottom of My Heart 3:20
(Denny Laine, Mike Pinder)
50th Anniversary Editions
CD 1
1. I'll Go Crazy 2:12
(James Brown)
2. Something You Got 2:53
(Chris Kenner)
3. Go Now 3:13
(Larry Banks, Milton Bennett)
4. Can't Nobody Love You? 4:03
(James Mitchell)
5. I Don't Mind 3:28
(James Brown)
6. I've Got a Dream 3:28
(Jeff Barry, Ellie Greenwich)
7. Let Me Go 3:13
(Denny Laine, Mike Pinder)
8. Stop 2:06
(Denny Laine, Mike Pinder)
9. Thank You Baby 2:29
(Denny Laine, Mike Pinder)
10. It Ain't Necessarily So 3:21
(George Gershwin, Ira Gershwin)
11. True Story 1:45
(Denny Laine, Mike Pinder)
12. Bye Bye Bird 2:54
(Sonny Boy Williamson II, Willie Dixon)
13. Lose Your Money (But Don't Lose Your Mind) 2:00
single A-side, 1964
(Denny Laine, Mike Pinder)
14. Steal Your Heart Away 2:15
single B-side Lose Your Money, 1964
(Bobby Parker)
15. Go Now! 3:49
first version recorded 1964, previously unreleased
(Larry Banks, Milton Bennett)
16. It's Easy Child 2:54
single B-side Go Now!, 1964
(Sue Sandler, Milton Bennett, Gene Redd)
17. I Don't Want to Go on Without You 2:47
single A-side, 1965
(Bert Berns, Jerry Wexler)
18. Time Is on My Side 3:04
single B-side I Don't Want to Go on Without You, 1965
(Norman Meade)
19. From the Bottom of My Heart (I Love You) 3:27
single A-side, 1965
(Denny Laine, Mike Pinder)
20. And My Baby's Gone 2:22
single B-side From the Bottom of My Heart, 1965
(Denny Laine, Mike Pinder)
21. Everyday 1:49
single A-side, 1965
(Denny Laine, Mike Pinder)
22. You Don't (All The Time) 2:22
single B-side Everyday, 1965
(Denny Laine, Mike Pinder)
23. Boulevard de la Madeleine 2:55
single A-side, 1966
(Denny Laine, Mike Pinder)
24. This Is My House (But Nobody Calls) 2:35
single B-side Boulevard de la Madeleine, 1966
(Denny Laine, Mike Pinder)
25. People Gotta Go 2:36
France-only Boulevard de la Madeleine EP, 1966
(Denny Laine, Mike Pinder)
26. Life's Not Life 2:36
single A-side, recorded 1966, released 1967
(Denny Laine, Mike Pinder)
27. He Can Win 2:25
single B-side Life's Not Life, recorded 1966, released 1967
(Denny Laine, Mike Pinder)
CD 2 (all tracks previously unreleased)
1. Go Now! 3:54
second version, 1964
(Larry Banks, Milton Bennett)
2. Lose Your Money (But Don't Lose Your Mind) 2:04
early version, 1964
(Denny Laine, Mike Pinder)
3. Steal Your Heart Away 2:20
early version, 1964
(Denny Laine, Mike Pinder)
4. I'll Go Crazy 2:12
first version, 1964
(James Brown)
5. You Better Move On 4:00
recorded 1964
(Arthur Alexander)
6. Can't Nobody Love You 3:32
first version, 1964
(James Mitchell)
7. 23rd Psalm 2:34
recorded 1964
(traditional)
8. Go Now 3:12
Saturday Club radio session, 1965
(Larry Banks, Milton Bennett)
9. I Don't Want To Go on Without You 2:44
Saturday Club radio session, 1965
(Bert Berns, Jerry Wexler)
10. I'll Go Crazy 1:58
Saturday Club radio session, 1965
(James Brown)
11. From The Bottom of My Heart (I Love You) 3:25
Saturday Club radio session, 1965
(Denny Laine, Mike Pinder)
12. Jump Back 2:42
Saturday Club radio session, 1965
(Rufus Thomas)
13. I've Got A Dream 2:42
Saturday Club radio session, 1965
(Jeff Barry, Ellie Greenwich)
14. And My Baby's Gone 2:16
Saturday Club radio session, 1965
(Denny Laine, Mike Pinder)
15. It's Easy Child 3:06
Saturday Club radio session, 1965
(Sue Sandler, Milton Bennett, Gene Redd)
16. Stop 1:58
Saturday Club radio session, 1965
(Denny Laine, Mike Pinder)
17. Everyday 1:41
Saturday Club radio session, 1965
(Denny Laine, Mike Pinder)
18. Interview with Ray Thomas and Graeme Edge / You Don't (All The Time) 3:25
Saturday Club radio session, 1965
19. I Want You to Know 1:52
Saturday Club radio session, 1965
(Denny Laine, Mike Pinder)
20. Coca Cola Commercial 1:05
recorded 1965
21. Sad Song 2:21
recorded 1966
(Denny Laine, Mike Pinder)
22. This Is My House (But Nobody Calls) 2:47
first version, 1966
(Denny Laine, Mike Pinder)
23. How Can We Hang on to a Dream 2:17
first version, 1966
(Tim Hardin)
24. How Can We Hang on to a Dream 2:22
remake, 1966
(Tim Hardin)
25. Jago & Jilly 2:45
recorded 1966
(Denny Laine)
26. We're Broken 3:12
recorded 1966
(Denny Laine, Mike Pinder)
27. I Really Haven't Got the Time 3:18
early version, 1966
(Mike Pinder)
28. Red Wine 2:59
recorded 1966
(Denny Laine, Mike Pinder)
29. This Is My House (But Nobody Calls) 2:25
stereo mix, 1966
(Denny Laine, Mike Pinder)
Wykonawcy:
Denny Laine – vocals, guitars, harmonica on Bye Bye Bird;
Mike Pinder – piano, vocals;
Ray Thomas – flutes, maracas, harmonica, tambourine, vocals;
Clint Warwick – bass, vocals;
Graeme Edge – drums;
oraz
Elaine Caswell – percussion.
Domyślna treść artykułu.
W każdym nowo utworzonym artykule pokaże się wpisany tutaj tekst. Wpisz więc tutaj domyślną treść nowego artykułu lub instrukcję dodawania nowego artykułu dla swojego klienta.