Jethro Tull – płyty
Jethro Tull - The String Quartets
Dawno, dawno temu, bo w 1990 roku, trafiła na rynek piękna płyta. Na białej okładce widniał symboliczny rysunek twarzy i napis Freudiana. Z nieznanych mi bliżej powodów prawnych, nie mogła być wtedy sygnowana nazwą The Alan Parsons Project. Po latach i zakończeniu, znów nieznanych mi bliżej, sporów wróciła do łask i teraz niektóre wznowienia już mają na okładce nazwę zespołu. Inne, te wierne pierwowzorowi, zamieszczają odpowiednie informacje bądź na rewersie, bądź wewnątrz wkładki.
Skojarzyła mi się ta historia z okładką albumu Jethro Tull. W jakiś sposób ta twarz Iana Andersona wpisana w instrumenty na białym tle przywołała wspomnienia i dzień, kiedy kupiłem Freudianę jeszcze na kasecie magnetofonowej. Informacje o wykonawcach były dość skąpe. Niby nie było to wydawnictwo The Alan Parsons Project, ale nazwiska, no i wykonanie już tak.
Przy Jethro Tull – The String Quartets znów pojawia się pytanie, czyja właściwie jest ta płyta.
No niby moja, bo ją kupiłem, ale...
Ale Jethro Tull to nie jest, chociaż każdy z tych dwunastu utworów pojawił się na płytach zespołu. Wprawdzie jest tu Ian Anderson jako kompozytor i wykonawca, ale to jeszcze ciut za mało. Jest więc także, odpowiedzialny za nowe aranżacje, John O’Hara – po odejściu Andrew Giddingsa – pełnoprawny klawiszowiec i akordeonista grupy.
Czyli jest to trochę Jethro Tull.
Trochę, bo John O’Hara zaproponował delikatne muzyczne odejście od pierwowzorów w kierunku muzyki klasycznej, zwłaszcza Jana Sebastiana Bacha. Stąd też nowe tytuły starych utworów.
Nie jest to jednak zdecydowanie płyta Johna O’Hary.
Nie jest też solowym albumem Iana Andersona, którego nazwisko w ogóle nie pojawia się awersie okładki. Jest za to twarz.
Nie jest to w końcu płyta kwartetu smyczkowego, też zresztą bez nazwy na przedniej okładce. A szkoda, bo to The Carducci Quartet, świetny zespół nagrywający z wieloma renomowanymi muzykami (chociażby Philipem Glassem). W Polsce z koncertów znają kwartet bywalcy festiwalu Wratislavia Cantans.
Teoretycznie więc napis Jethro Tull The String Quartets mówi właściwie wszystko. O ile się zna Jethro Tull, Iana Andersona, Johna O’Harę i The Carducci Quartet.
Bardzo śmieszne.
Nagrywanie takich płyt jest nieco ryzykowne, bo siłą rzeczy trafiają one do wybranej części publiczności. Otwarty zostaje problem, czy sięgają po nie entuzjaści muzyki klasycznej. Pamiętam, jak w 1993 roku Elvis Costello wydał płytę The Juliet Letters nagraną jedynie z towarzyszeniem Brodsky String Quartet. Ależ to było objawienie! Ale dla wielu forma tego objawienia okazała się zbyt ekstremalna.
Cóż, wielu katolików nigdy nie przeczytało Apokalipsy św. Jana.
Ja kocham Jethro Tull właściwie bezkrytycznie. Kocham też brzmienie skrzypiec, śpiew fletu, to pluskanie strun jak deszcz o kałuże, wreszcie głos Andersona. Tego ostatniego jest mi na tej płycie zdecydowanie zbyt mało.
Ale nie jest to płyta Andersona.
To fascynująca lektura, pozwalająca na nowo odczytać księgę zaklęć Jethro Tull. Aż dziwne, jak wiele umyka, gdy słucha się, nawet na sprzęcie najwyższej jakości, rockowych kompozycji w oryginalnej aranżacji. Tutaj cudownie wybrzmiewają kompozycyjne zakręty, znak rozpoznawczy Andersona. Bo to zdecydowanie płyta do słuchania. I wcale nie na długi, jesienny wieczór. Dla mnie to raczej słoneczny, wiosenny – może nawet letni – ogród, pełen śpiewu ptaków, zapachu kwiatów i przykryty niebem jak z dziecięcego obrazka.
Tam jest jej miejsce.
A zimą, może być przy kominku z lampką wina. W bukiecie wina jest cały zapach lata. Dlatego tak cudownie uderza do głowy.
Jethro Tull The String Quartets też.
Wszystkie utwory: Ian Anderson, tekst Aqualung – Jennie Franks; w nawiasach tytuły oryginalne.
1. In the Past 4:10
(Living in the Past)
2. Sossity Waiting 4:45
(Sossity, You're a Woman/Reasons for Waiting)
3. Bungle 3:49
(Bungle in the Jungle)
4. We Used to Bach 4:54
(We Used to Know/Bach Prelude C Major)
5. Farm, the Fourway 3:44
(Farm on the Freeway)
6. Songs and Horses 3:53
(Songs from the Wood/Heavy Horses)
7. Only the Giving 1:58
(Wond'ring Aloud)
8. Loco 4:33
(Locomotive Breath)
9. Pass the Bottle 3:02
(A Christmas Song)
10. Velvet Gold 4:06
(Velvet Green)
11. Ring Out These Bells 3:56
(Ring Out, Soltice Bells)
12. Aquafugue 5:13
(Aqualung)
Skład:
Matthew Denton – violin;
Michelle Fleming – violin;
Eoin Schmidt-Martin – viola;
Emma Denton – cello;
Ian Anderson – flute, vocals, acoustic guitar, mandolin;
John O'Hara – orchestral arrangements, celesta, piano.
Jethro Tull - The String Quartets
Domyślna treść artykułu.
W każdym nowo utworzonym artykule pokaże się wpisany tutaj tekst. Wpisz więc tutaj domyślną treść nowego artykułu lub instrukcję dodawania nowego artykułu dla swojego klienta.