Diana Krall - płyty

Diana Krall - Turn Up The Quiet

2017

Okulary Harry'ego Pottera, wąs uśmiechniętego Salvadora Dali, łysina naukowca, postura Winstona Churchilla, garnitur, biała koszula, krawat. Teoretycznie nie tak powinien wyglądać współproducent wspaniałej płyty Tutu, kolejnej przełomowej w dorobku wielkiego Milesa Davisa. Ten sam człowiek odpowiadał za sukces Unforgettable... With Love, nagranej przez Natalie Cole, jednej z najważniejszych płyt lat dziewięćdziesiątych tamtego wieku. To on w końcu wyprodukował kolejny ważny album Paula McCartneya w 2012 roku Kisses On The Bottom, album, na którym gościnnie pojawiła się Diana Krall.

Tommy (Tony) LiPuma, bo tak się nazywał, był producentem niemal wszystkich jej albumów.
 

Ta współpraca zaczęła się w 1994 roku podczas nagrywania Only Trust Your Heart, drugiego w dyskografii Diany Krall. I trwała nieprzerwanie do 2009 roku, kiedy to ukazał się doskonały Quiet Nights. Wtedy niespodziewanie ich drogi się rozeszły.
 

Diana Krall nagrała potem dwie świetne płyty, które przysporzyły jej nowych wielbicieli, ale dotychczasowi przyjęli je z dość chłodno. Niby nic się nie zmieniło, niby nadal były to płyty wypełnione stonowanymi, wyciszonymi coverami, w czym Krall jest mistrzynią, ale gdzieś zagubił się ulotny duch jazzu. Zrobiło się popowo, zrobiło się mdło, jak po stosie piankowych pajacyków.

Tommy LiPuma zmarł 13 marca 2017 roku pracując nad Turn Up The Quiet, płytą Diany z 2017 roku. Płytą cudowną, płytą z duszą, płytą przywracającą ów niepowtarzalny styl, którym kanadyjska pianistka zachwyciła świat. Aranżacje znów trącą jazzem lat trzydziestych i pięćdziesiątych, przeważają instrumenty akustyczne, a kiedy pojawia się elektryczna gitara, to gra na niej na przykład Russell Malone opuszkami palców zmuszając struny do śpiewu.

Tommy LiPuma umarł. Ale pracował nad Turn Up The Quiet do ostatniej chwili. To słychać. Bo dla takiej muzyki warto żyć.

1. Like Someone In Love 3:16

(Jimmy Van Heusen, Johnny Burke)
Christian McBride – acoustic bass; 
Russell Malone – electric guitar;
Diana Krall – solo vocal, piano;

2. Isn't It Romantic 4:29

(Richard Rodgers, Lorenz Hart)
John Clayton – acoustic bass;
Jeff Hamilton – drums;
Anthony Wilson – electric guitar; 
Diana Krall – solo vocal, piano;
Stefan Harris – vibraphone;

3. L-O-V-E 4:21

(Bert Kaempfert, Milt Gabler)
John Clayton – acoustic bass;
Jeff Hamilton – drums 
Anthony Wilson – electric guitar;
Diana Krall – solo vocal, piano;

4. Night and Day 4:39

(Cole Porter)
John Clayton – acoustic bass;
Anthony Wilson – acoustic guitar; 
Jeff Hamilton – drums;
Diana Krall – solo vocal, piano;

5. I'm Confessin' (That I Love You) 3:24

(Al Neiburg, Doc Daugherty, Ellis Reynolds)
Tony Garnier – acoustic bass; 
Karriem Riggins – drums; 
Marc Ribot – electric guitar;
Stuart Duncan – fiddle;
Diana Krall – solo vocal, piano;

6. Moonglow 5:15

(Eddie Delange, Irving Mills, Will Hudson)
Tony Garnier – acoustic bass;
Karriem Riggins – drums;
Marc Ribot – electric guitar;
Stuart Duncan – fiddle;
Diana Krall – solo vocal, piano;

7. Blue Skies 4:39

(Irving Berlin)
Christian McBride – acoustic bass;
Russell Malone – electric guitar;
Diana Krall – solo vocal, piano;

8.Sway 6:13

(Luis Demetrio, Norman Gimbel, Pablo Rosas Rodriguez)
John Clayton – acoustic bass;
Anthony Wilson – acoustic guitar;
Jeff Hamilton – drums;
Diana Krall – solo vocal, piano;

9. No Moon At All 4:06

(David Mann, Redd Evans)
John Clayton – acoustic bass;
Diana Krall – solo vocal, piano;

10. Dream 4:05

(John H. Mercer)
Christian McBride – acoustic bass;
Russell Malone – electric guitar;
Diana Krall – solo vocal, piano;

11. I'll See You In My Dreams 3:51

(Gus Kahn, Isham Jones)
Tony Garnier – acoustic bass;
Marc Ribot – acoustic guitar;
Karriem Riggins – drums;
Stuart Duncan – fiddle;
Diana Krall – solo vocal, piano.

Domyślna treść artykułu.

W każdym nowo utworzonym artykule pokaże się wpisany tutaj tekst. Wpisz więc tutaj domyślną treść nowego artykułu lub instrukcję dodawania nowego artykułu dla swojego klienta.

Muzyczny dziennik Jerza