Oto facet, którego kilkaset kompozycji należy do kanonu standardów postanawia nagrać płytę ze standardami. To mniej więcej tak, jakby oczekiwać, że pszczoły zaczną robić miód z miodu.
Nie wiem, co podkusiło Paula, żeby sięgnąć po muzykę z czasów, kiedy jego ojciec, przedwojenny jazzman, muzykował z rodziną w niedzielne przedpołudnia. U McCartneyów zawsze stało pianino, mały Paul grywał wtedy na trąbce. Później wymienił ją na gitarę akustyczną.
Nie dziwię się, że te piosenki dorosły Paul wciąż darzy sentymentem. Do dzisiaj pamiętam, jak siedziałem pod pianinem, gdy matka miała ochotę pograć trochę dla przyjemności.
Zbyt rzadko robiła sobie przyjemność. Z mojego punktu widzenia, oczywiście. No i nie zostałem muzykiem. Nawet mało znanym.
Przy powstawaniu Kisses On The Bottom niewielu mało znanych muzyków brało udział. Ale trzonem całego projektu były trzy osoby. Mcartney, Diana Krall i Tommy LiPuma. Do tej współpracy musiało dojść prędzej czy później. Na swoich płytach, także tych produkowanych przez Tommy'ego LiPumę, pianistka i wokalistka jazzowa Diana Krall wielokrotnie składała hołd muzyce lat sześćdziesiątych tamtego wieku. Wtedy królowali Beatlesi. No i Paul McCartney. A w czasach postBeatlesowskich Macartney nagrał płytę Flowers In The Dirt. Pracował przy niej intensywnie z drugim genialnym muzykiem Elvisem Costello. A Elvis Costello to prywatny mąż Diany Krall. A gdyby ktoś był zdziwiony udziałem Erica Claptona, to przecież Clapton grał już na tak zwanym Białym Albumie wielkich Beatlesów. A Stewie Wonder? Cóż, współtworzył jeden z największych przebojów McCartneya w latach osiemdziesiątych Ebony And Ivory.
Czy z tego mogła wyjść zła płyta?
Mogła. Zdecydowanie mogła. Tym bardziej, że Kisses On The Bottom to jedno z tych przedsięwzięć, który wymyka się jasnym klasyfikacjom i można je oceniać jedynie pod kątem podobania ewentualnie lubienia.
To nie jest płyta wybitna. Ale jest wspaniała. Piękna. Intymna. Emocjonalna. Szczera.
Ten krążek powstawał w sposób demokratyczny. Każdy proponował kilka piosenek z dawnych lat. Potem próbowali, odsłuchiwali, wspólnie podejmowali decyzje. A wreszcie jeszcze dali wspólny koncert wpuszczony bezpośrednio do streamingu. I ten koncert oddaje cały urok i klimat tej płyty.
Bo McCartney nie musi już niczego udowadniać. Teraz czasem może sobie zrobić przyjemność.
Pamiętacie piosenkę Yesterday? To było pierwsze nagranie w historii The Beatles, gdy w studio był obecny tylko jeden z wielkiej czwórki. Paul McCartney.
Kisses On The Bottom to cudowna kontynuacja tego, co piękne.
Wspominałem może, że McCartney wziął się za standardy? Posłuchajcie. Na tej płycie – mówimy o podstawowej wersji – są dwie oryginalne jego kompozycje. Bo on potrafi skomponować standard, którego nikt wcześniej nie słyszał.
To przecież tak, jakby pszczołom kazać robić z miodu pyłek kwiatowy, albo coś równie niemożliwego. A McCartneyowi jakoś tak samo wychodzi. On nawet Inżyniera Mamonia by przekonał, że tę nową My Valentine to Mamoń słyszał przynajmniej kilka razy w życiu.
1. I'm Gonna Sit Right Down and Write Myself a Letter 2:36
(Fred E. Ahlert, Joe Young)
2. Home (When Shadows Fall) 4:04
(Peter van Steeden, Jeff Clarkson, Harry Clarkson)
3. It's Only a Paper Moon 2:35
(Harold Arlen, E. Y. Harburg, Billy Rose)
4. More I Cannot Wish You 3:04
(Frank Loesser)
5. The Glory of Love 3:46
(Billy Hill)
6. We Three (My Echo, My Shadow and Me) 3:22
(Sammy Mysels, Dick Robertson, Nelson Cogane)
7. Ac-Cent-Tchu-Ate the Positive 2:32
(Harold Arlen, Johnny Mercer)
8. My Valentine 3:14
(Paul McCartney)
9. Always 3:50
(Irving Berlin)
10. My Very Good Friend the Milkman 3:04
(Harold Spina, Johnny Burke)
11. Bye Bye Blackbird 4:26
(Ray Henderson, Mort Dixon)
12. Get Yourself Another Fool 4:42
(Haywood Henry, Monroe Tucker)
13. The Inch Worm 3:43
(Frank Loesser)
14. Only Our Hearts 4:21
(Paul McCartney)
Edycja DeLuxe
15. Baby's Request 3:30
(Paul McCartney)
16. My One and Only Love 3:50
(Guy Wood, Robert Mellin)
Rozszerzona wersja Kisses on the Bottom – Complete Kisses dostępna jak dotąd (mamy 2025 rok) na itunes:
1. I'm Gonna Sit Right Down and Write Myself a Letter 2:36
(Ahlert, Young)
2. Home (When Shadows Fall) 4:04
(Van Steeden, J. Clarkson, H. Clarkson)
3. It's Only a Paper Moon 2:35
(Arlen, Harburg, Rose)
4. More I Cannot Wish You 3:04
(Loesser)
5. The Glory of Love 3:46
(Hill)
6. We Three (My Echo, My Shadow and Me) 3:22
(Mysels, Robertson, Cogane)
7. Ac-Cent-Tchu-Ate the Positive 2:32
(Arlen, Mercer)
8. My Valentine 3:14
(McCartney)
9. Always 3:50
(Berlin)
10. My Very Good Friend the Milkman 3:04
(Spina, Burke)
11. Bye Bye Blackbird 4:26
(Henderson, Dixon)
12. Get Yourself Another Fool 4:42
(Henry, Tucker)
13. The Inch Worm 3:43
(Loesser)
14. Only Our Hearts 4:21
(McCartney)
15. The Christmas Song (Chestnuts Roasting on an Open Fire) 3:35
(Mel Tormé, Bob Wells)
16. Baby's Request 3:30
(McCartney)
17. My One and Only Love 3:50
(Wood, Mellin)
18. My Valentine (Johnny Mandel Original Arrangement) 3:12
(McCartney)
19. I'm Gonna Sit Right Down and Write Myself a Letter (Live) 2:44
(Ahlert, Young)
20. Home (When Shadows Fall) (Live) 4:26
(Van Steeden, J. Clarkson, H. Clarkson)
21. It's Only a Paper Moon (Live) 2:55
(Arlen, Harburg, Rose)
22. More I Cannot Wish You (Live) 3:28
(Loesser)
23. The Glory of Love (Live) 3:53
(Hill)
24. We Three (My Echo, My Shadow and Me) (Live) 4:14
(Mysels, Robertson, Cogane)
25. Ac-Cent-Tchu-Ate the Positive (Live) 2:51
(Arlen, Mercer)
26. My Valentine (Live) 3:31
(McCartney)
27. Always (Live) 4:21
(Berlin)
28. My Very Good Friend the Milkman (Live) 3:14
(Spina, Burke)
29. Bye Bye Blackbird (Live) 4:45
(Henderson, Dixon)
30. Get Yourself Another Fool (Live) 7:48
(Henry, Tucker)
31. My One and Only Love (Live) 4:16
(Wood, Mellin)
Wykonawcy (wersja podstawowa płyty):
Paul McCartney – vocals; acoustic guitar on "Get Yourself Another Fool" and "The Inch Worm"
Diana Krall – piano, rhythm arrangements (except on "Only Our Hearts")
Tamir Hendelman – piano on "Only Our Hearts"
Stevie Wonder – harmonica on "Only Our Hearts"
John Pizzarelli – guitar
Anthony Wilson – guitar on "The Glory of Love" and "My Very Good Friend the Milkman", rhythm guitar on "Get Yourself Another Fool"
Eric Clapton – guitar on "My Valentine" and "Get Yourself Another Fool"
Bucky Pizzarelli – guitar on "It's Only a Paper Moon" and "We Three (My Echo, My Shadow and Me)"
John Chiodini – guitar on "Only Our Hearts"
Robert Hurst – double bass on 1-4, 6-9, 11, 13
John Clayton – double bass on "The Glory of Love", "My Very Good Friend the Milkman"
Christian McBride – double bass on "Get Yourself Another Fool"
Chuck Berghofer – double bass on "Only Our Hearts"
Vinnie Colaiuta – drums on "Only Our Hearts"
Karriem Riggins – drums
Jeff Hamilton – drums on "The Glory of Love", "My Very Good Friend the Milkman"
Mike Mainieri – vibraphone on "Home (When Shadows Fall)", "More I Cannot Wish You", "The Glory of Love", and "We Three (My Echo, My Shadow And Me)"
London Symphony Orchestra
Alan Broadbent – orchestra conductor, orchestra arrangement
Roman Simovic – concertmaster
Andy Stein – violin on "It's Only a Paper Moon"
Eddie Karam – orchestra conductor
Assa Drori – concertmaster
Johnny Mandel – orchestra arrangement, orchestra conductor, rhythm arrangement
Ira Nepus – trombone
Chloe Arzy – children's choir
Evyn Johnson – children's choir
Makiah Johnson – children's choir
Michael Johnson – children's choir
Delany Meyer – children's choir
Ilsey Moon – children's choir
Sabrina Walden – children's choir
Sasha Walden – children's choir
Scottie Haskell – children's choir conductor
Domyślna treść artykułu.
W każdym nowo utworzonym artykule pokaże się wpisany tutaj tekst. Wpisz więc tutaj domyślną treść nowego artykułu lub instrukcję dodawania nowego artykułu dla swojego klienta.