Camel – płyty
Aż trudno uwierzyć, że to opowieść o wojnie.
Zainteresowanych odsyłam do opowieści Paula Gallico pod tytułem The Snow Goose. To wzruszające opowiadanie o samotności, przyjaźni, wojnie i śmierci. Żadna wielka literatura. Zwykła opowieść z gatunku tych, które snuje się nad brzegiem morza.
Nikt nie słucha tak, jak morze.
Po sporym sukcesie poprzedniej płyty Mirage, apetyty muzyków Camel zaostrzyły się. Chcieli więcej. Chcieli lepiej. Najwyraźniej marzyło się im dzieło epickie, bowiem przeglądali półki z ulubionymi książkami, aby trafić na odpowiednią historię. Trafili na The Snow Goose.
W tym momencie relacje świadków nieco się rozjeżdżają. Najpopularniejsza wersja mówi, że Paul Gallico nie zgodził się na wykorzystanie motywów opowiadania bowiem, jako zagorzały sportowiec, był wrogiem palenia. A Camel, jak to Camel, jednoznacznie kojarzył się z marką papierosów, tym bardziej, że właśnie wtedy przez papierosy był sponsorowany.
Podobno dlatego powstała płyta bez tekstu, instrumentalna, pod tytułem The Snow Goose. Podobno Paul Gallico się wtedy wkurzył, czymś tam zagroził, więc kolejne wydania płyty nosiły już rozbudowany tytuł Music Inspired by The Snow Goose.
Nie wiem, jak było naprawdę. Podejrzewam, że dzisiaj nawet bohaterowie tamtych zdarzeń też już nie bardzo wiedzą. Została legenda.
Paul Gallico był synem muzyka, ale chciał zostać sportowcem i pisarzem jednocześnie. Obie pasje połączył jako dziennikarz sportowy. Ale nie taki od podawania wyników meczów. Gallico, zanim napisał o jakiejś dyscyplinie, trenował ją. W ringu bokserskim walczył z najlepszymi (padając przez nokaut), pilotował samoloty, wiosłował, biegał, ścigał się z legendą Tarzana – wielkim pływakiem Johnnym Weissmullerem, jeździł na łyżwach, grał w golfa, siadał za kierownicą wyścigówki. Jego reportaże, zebrane i wydane w formie książki, stały się bestsellerem.
A potem zaczął tworzyć fikcje literackie. Wtedy też powstało wojenne opowiadanie The Snow Goose.
Wydaje się prawdopodobne, że Gallico, jako czynny sportowiec, był wrogiem palenia. Jednak na większości znanych zdjęć prezentuje się z fajką w zębach. Złośliwi twierdzą, że Gallico w rzeczywistości był wrogiem tytoniu, bowiem fajkę nabijał zupełnie innym zielem.
Nie wiem, jak było naprawdę. I wcale mnie to nie obchodzi. Muzyka broni się sama. Do dzisiaj wielu uważa ją za szczytowe osiągnięcie zespołu.
I ja się im nie dziwię.
Dla recenzentów natomiast, którzy dość chłodno odnieśli się do nowej propozycji Camela, zaskoczeniem było gorące przyjęcie fanów. Koncerty muzyki instrumentalnej przyciągały tłumy. Po kilku ograniach materiału Latimer dostrzegł, że trudno w wykonaniu na żywo zrekompensować brak orkiestry. Zrobił kilka zmian aranżacyjnych i od tej pory koncerty zyskały odpowiednią moc i dramaturgię.
A w 2013 roku Andy Latimer zebrał zespół i wszedł do studia, by ponownie zarejestrować ten sam materiał. Płyta ma zmienioną okładkę i nosi pierwotny tytuł The Snow Goose, ale to temat na zupełnie inną opowieść.
Wszystkie kompozycje: Peter Bardens i Andrew Latimer .
Side one
1. The Great Marsh 2:02
2. Rhayader 3:01
3. Rhayader Goes to Town 5:19
4. Sanctuary 1:05
5. Fritha 1:19
6. The Snow Goose 3:11
7. Friendship 1:43
8. Migration 2:01
9. Rhayader Alone 1:50
Side two
10. Flight of the Snow Goose 2:40
11. Preparation 3:58
12. Dunkirk 5:19
13. Epitaph 2:07
14. Fritha Alone 1:40
15. La Princesse Perdue 4:43
16. The Great Marsh 1:20
Bonus tracks on 2002 remaster
17. Flight of the Snow Goose 2:05
(Single edit)
18. Rhayader 3:09
(Single edit)
19. Flight of the Snow Goose 2:50
(Alternate single edit)
20. Rhayader Goes to Town 5:07
(Recorded live at The Marquee Club)
21. The Snow Goose/Freefall 11:01
(Recorded live at The Marquee Club)
Bonus disc on 2009 Japanese remaster
Tracks 1–11 recorded live from 1975 BBC Radio One concert (Golders Green Hippodrome, London – 22 April 1975)
1. Rhayader Goes to Town 5:08
2. Sanctuary 1:13
3. The Snow Goose 3:03
4. Migration 3:32
5. Rhayader Alone 1:43
6. Flight of the Snow Goose 2:56
7. Preparation 2:05
8. Dunkirk 5:11
9. Epitaph 1:17
10. La Princesse Perdue 4:40
11. The Great Marsh 2:00
12. Selections from The Snow Goose 9:40
(BBC 2 The Old Grey Whistle Test – 21 June 1975)
Skład:
Andrew Latimer – electric, acoustic and slide guitars, flute, vocals;
Peter Bardens – organ, Minimoog, electric piano, acoustic piano, pipe organ, ARP Odyssey;
Doug Ferguson – bass, duffle coat;
Andy Ward – drums, vibes.
Camel - Music Inspired by The Snow Goose
Domyślna treść artykułu.
W każdym nowo utworzonym artykule pokaże się wpisany tutaj tekst. Wpisz więc tutaj domyślną treść nowego artykułu lub instrukcję dodawania nowego artykułu dla swojego klienta.